![\"\"](\"https:\/\/opz.is.pw.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/W.Skorupski-1-1-233x300.png\")
<\/p>\n<\/p>\n
Wies\u0142aw SKORUPSKI (*1932 \u2013 \u20201999)<\/strong><\/p>\n W 2017 roku min\u0119\u0142a osiemdziesi\u0105ta pi\u0105ta rocznica urodzin doktora in\u017cyniera Wies\u0142awa Skorupskiego, cenionego chemika, nauczyciela i naszego serdecznego kolegi. Gdy odszed\u0142 od nas w 1999 roku, bezpo\u015brednio po jego \u015bmierci ukaza\u0142y si\u0119 wspomnienia os\u00f3b, kt\u00f3re zna\u0142y Go i ceni\u0142y [1, 2, 3]. Z tych wspomnie\u0144 wy\u0142ania si\u0119 posta\u0107 zdolnego i pracowitego badacza, \u017cyczliwego dla m\u0142odzie\u017cy nauczyciela akademickiego. St\u0105d te\u017c kr\u00f3tkie wspomnienie jego dzia\u0142alno\u015bci zawodowej.<\/p>\n * * *<\/p>\n Wies\u0142aw Skorupski urodzi\u0142 si\u0119 12 pa\u017adziernika 1932 r. w Warszawie. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y \u015bredniej i zdaniu matury rozpocz\u0105\u0142 studia na Politechnice Warszawskiej. Jako wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 student zosta\u0142 w 1955 roku zatrudniony na stanowisku zast\u0119pcy asystenta w Katedrze Chemii II na Wydziale Chemicznym PW. Po uzyskaniu w 1957 r. tytu\u0142u magistra in\u017cyniera chemika ze specjalno\u015bci\u0105 \u201echemia II\u201d – pod t\u0105 zaszyfrowan\u0105 nazw\u0105 ukryte by\u0142y w\u00f3wczas syntezy substancji toksycznych, pestycyd\u00f3w fosforoorganicznych oraz bojowych \u015brodk\u00f3w truj\u0105cych, kolejno zosta\u0142 asystentem i starszym asystentem. W ramach prac naukowo-badawczych wykona\u0142 szereg oryginalnych syntez zwi\u0105zk\u00f3w organicznych, kt\u00f3re mia\u0142y stanowi\u0107 podstaw\u0119 przysz\u0142ej pracy doktorskiej, opracowywanej pod kierunkiem kierownika katedry, prof. Stefana Chwali\u0144skiego. W zwi\u0105zku z likwidacj\u0105 Katedry Chemii II, w 1960 roku przeszed\u0142 do kierowanej przez prof. Zygmunta Rudolfa Katedry Techniki Sanitarnej na Wydziale In\u017cynierii Sanitarnej (a od 1961 r. na Wydziale In\u017cynierii Sanitarnej i Wodnej – ISiW), z kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 od 1959 roku w zakresie gospodarki odpadami.<\/p>\n Mgr in\u017c. Wies\u0142aw Skorupski bardzo aktywnie w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w prace dydaktyczne, naukowe, a tak\u017ce w organizacj\u0119 laboratorium. W tym czasie Katedra prowadzi\u0142a prace badawcze, zwi\u0105zane z budow\u0105 Mazowieckich Zak\u0142ad\u00f3w Rafineryjnych i Petrochemicznych w P\u0142ocku (od 1999 r. kompleks rafineryjno-petrochemiczny Polskiego Koncernu Naftowego ORLEN S.A.). Kolejne prace dotyczy\u0142y odpad\u00f3w wiskozowych z Zak\u0142ad\u00f3w\u00a0Celulozy i W\u0142\u00f3kien Sztucznych\u00a0\u201eCelwiskoza\u201d\u00a0w Jeleniej G\u00f3rze-Cieplicach (p\u00f3\u017aniejsze Zak\u0142ady W\u0142\u00f3kien Chemicznych \u201eChemitex-Celwiskoza\u201d, zlikwidowane w 1989 roku), kt\u00f3re w tym okresie stanowi\u0142y powa\u017cny problem technologiczno-ekologiczny. W 1965 roku obroni\u0142 prac\u0119 doktorsk\u0105 pt. \u201eUtylizacja odpad\u00f3w sta\u0142ych z produkcji w\u0142\u00f3kien wiskozowych\u201d. Kolejnym tematem, kt\u00f3rym zajmowa\u0142 si\u0119 w Katedrze, a po reorganizacji Wydzia\u0142u ISiW w 1970 roku w Instytucie In\u017cynierii \u015arodowiska, by\u0142a korozja materia\u0142\u00f3w budowlanych oraz budowli pod wp\u0142ywem zanieczyszcze\u0144 powietrza atmosferycznego.<\/p>\n Jedn\u0105 z podstawowych dziedzin zawodowej dzia\u0142alno\u015bci dra in\u017c. W. Skorupskiego by\u0142a ochrona atmosfery. Ju\u017c w po\u0142owie lat 60. ubieg\u0142ego stulecia prowadzi\u0142 dla student\u00f3w zaj\u0119cia laboratoryjne z pomiar\u00f3w emisji zanieczyszcze\u0144 do atmosfery, b\u0119d\u0105c te\u017c w tych latach g\u0142\u00f3wnym ekspertem Polskiego Komitetu Normalizacyjnego w zakresie gazowych zanieczyszcze\u0144 powietrza. W owym czasie problem zanieczyszczenia atmosfery by\u0142 zagadnieniem zauwa\u017canym i docenianym jedynie w bardzo nielicznym gronie naukowc\u00f3w. W\u0142a\u015bnie w tej tematyce – badaniach zanieczyszcze\u0144 chemicznych powietrza atmosferycznego, zdoby\u0142 szerokie i trwa\u0142e uznanie fachowc\u00f3w. By\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 metodyk pomiar\u00f3w emisji oraz badania imisji zanieczyszcze\u0144 powietrza. Temu zagadnieniu po\u015bwi\u0119ci\u0142 wi\u0119kszo\u015b\u0107 swej pracy badawczej.Wspomnienie – Wies\u0142aw Skorupski<\/b><\/h1>\n
\nNa pocz\u0105tku lat 80. ub. wieku w Zak\u0142adzie In\u017cynieryjno-Sanitarnej Ochrony \u015arodowiska zosta\u0142a wydzielona Grupa Chemii i Mikrobiologii Powietrza, kt\u00f3rej dzia\u0142alno\u015bci\u0105 kierowa\u0142 dr in\u017c. Wies\u0142aw Skorupski. W jej sk\u0142adzie byli te\u017c dr K. Ossowska-Cypryk i mgr in\u017c. A. Kulig. W tym okresie, m.in. w ramach Rz\u0105dowego Programu Badawczo-Rozwojowego PR-7 \u201eKszta\u0142towanie i wykorzystanie zasob\u00f3w wodnych\u201d, rozpocz\u0119to intensywne badania oddzia\u0142ywania na \u015brodowisko obiekt\u00f3w gospodarki komunalnej, zw\u0142aszcza oczyszczalni \u015bciek\u00f3w i sk\u0142adowisk odpad\u00f3w. Po utworzeniu w 1985 roku Zak\u0142adu Ochrony \u015arodowiska Miejskiego powsta\u0142 Zesp\u00f3\u0142 Ochrony Gleb (w sk\u0142adzie: dr in\u017c. A. Kulig, mgr in\u017c. J. Paw\u0142owski, mgr in\u017c. W. Rzemek i mgr in\u017c. M. Sternicka-Kantor), kt\u00f3rego pocz\u0105tkow\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 dydaktyczn\u0105 i badawcz\u0105 kierowa\u0142 dr in\u017c. W. Skorupski. Jednak w 1991 roku, na wniosek doc. dra hab. in\u017c. Stanis\u0142awa Jerzego Chr\u00f3\u015bciela, przeszed\u0142 do Zak\u0142adu Ochrony Atmosfery Instytutu System\u00f3w In\u017cynierii \u015arodowiska. Do ko\u0144ca \u017cycia pracowa\u0142 jako starszy wyk\u0142adowca w laboratorium chemicznym nale\u017c\u0105cym kolejno do Zespo\u0142u Dydaktyczno-Badawczego Ochrony Atmosfery (od 1992 r.), a nast\u0119pnie Zak\u0142adu Meteorologii i Ochrony Atmosfery (od 1994 r.). W dziedzinie ochrony atmosfery opublikowa\u0142 szereg prac, za kt\u00f3re uzyska\u0142 nagrody, m.in. \u00f3wczesnego Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony \u015arodowiska, J.M. Rektora Politechniki Warszawskiej oraz inne.
\nOpr\u00f3cz macierzystego Wydzia\u0142u, dr in\u017c. W. Skorupski prowadzi\u0142 wyk\u0142ady i seminaria z ochrony \u015brodowiska na wielu innych wydzia\u0142ach Politechniki Warszawskiej: Chemii, In\u017cynierii L\u0105dowej, Mechanicznym Technologicznym (obecnie In\u017cynierii Produkcji), Samochod\u00f3w i Maszyn Roboczych oraz Geodezji i Kartografii, w tym w Instytucie Poligrafii. By\u0142 zapraszany na wyk\u0142ady do innych uczelni. Przez wiele lat prowadzi\u0142 wyk\u0142ady i seminaria oraz prace dyplomowe na Wydziale Ochrony W\u00f3d w Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie i na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadzi\u0142 wyk\u0142ady na licznych kursach podyplomowych. By\u0142 jednym z najaktywniejszych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w podczas organizacji O\u015brodka Szkoleniowego Kadr Ministerstwa Ochrony \u015arodowiska, Zasob\u00f3w Naturalnych i Le\u015bnictwa w D\u0119bem, a nast\u0119pnie przez wiele lat wyk\u0142adowc\u0105 na kursach specjalistycznych. Prowadzi\u0142 wyk\u0142ady (seminaria) na kursach szkoleniowych, m.in. z zakresu ochrony atmosfery w O\u015brodku Szkoleniowym Ministerstwa Przemys\u0142u Chemicznego. By\u0142 jednym z kilkunastu cz\u0142onk\u00f3w za\u0142o\u017cycieli Towarzystwa Chemii i In\u017cynierii Ekologicznej, a nast\u0119pnie sta\u0142ym uczestnikiem konferencji ECOpole, na kt\u00f3re przygotowywa\u0142 referaty oraz zawsze czynnie uczestniczy\u0142 w oficjalnych i kuluarowych dyskusjach. By\u0142 aktywnym cz\u0142onkiem Polskiego Zrzeszenia In\u017cynier\u00f3w i Technik\u00f3w Sanitarnych, wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Polskim Komitetem Normalizacyjnym, by\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Sanitarnego Nadzoru Zapobiegawczego w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Spo\u0142ecznej oraz ekspertem wielu innych instytucji, w tym m.in. wymiaru sprawiedliwo\u015bci (opracowywa\u0142 opinie dla s\u0105d\u00f3w). R\u00f3wnocze\u015bnie dr in\u017c. W. Skorupski by\u0142 cz\u0142owiekiem bardzo szczerym, \u017cyczliwym oraz pracowitym. Ch\u0119tnie dzieli\u0142 si\u0119 swoj\u0105 wiedz\u0105, bogatym do\u015bwiadczeniem, a tak\u017ce zdobywanymi unikatowymi materia\u0142ami dydaktycznymi. Zawsze mo\u017cna by\u0142o przyj\u015b\u0107 do Niego do laboratorium, znajdowa\u0142 czas na bezinteresowne konsultacje nawet dla obcych os\u00f3b.
\nJego droga \u017cyciowa i kariera zawodowa by\u0142y podporz\u0105dkowane nauczaniu m\u0142odzie\u017cy akademickiej. By\u0142 wspania\u0142ym dydaktykiem, umia\u0142 jasno i precyzyjnie t\u0142umaczy\u0107 wiele zawi\u0142ych kwestii zwi\u0105zanych ze swoj\u0105 specjalno\u015bci\u0105, a tak\u017ce chemi\u0105 og\u00f3ln\u0105 i analityczn\u0105, bo by\u0142 przede wszystkim chemikiem. W nielicznych chwilach wolnych od zaj\u0119\u0107 ze studentami mo\u017cna by\u0142o zasta\u0107 Go w laboratorium, gdzie do p\u00f3\u017anych godzin popo\u0142udniowych i wieczornych analizowa\u0142 pobrane pr\u00f3bki badawcze, b\u0105d\u017a przygotowywa\u0142 zaj\u0119cia laboratoryjne. By\u0142 ceniony i lubiany przez student\u00f3w naszego Wydzia\u0142u, innych wydzia\u0142\u00f3w PW i innych uczelni, ca\u0142ej rzeszy dyplomant\u00f3w oraz bardzo wielu specjalist\u00f3w z zakresu ochrony \u015brodowiska, z kt\u00f3rymi utrzymywa\u0142 kontakty zawodowe.
\nDoktor in\u017cynier Wies\u0142aw Skorupski zmar\u0142 29 sierpnia 1999 r., a w dniu 6 wrze\u015bnia odby\u0142 si\u0119 Jego pogrzeb na Pow\u0105zkach w Warszawie. W naszej pami\u0119ci pozostaje jako cz\u0142owiek \u017cyczliwy, skromny i zawsze umiej\u0105cy doradzi\u0107 w trudnych sprawach fachowych oraz niejednokrotnie i \u017cyciowych.<\/p>\n